474.
कामातुर चवी सांडी । बरळ तोंडी बरळे ॥१॥
रंगले ते अंगी दावी । विष देववी आसडे ॥धृपद॥
धनसोसे लागे वेड । ते बडबड शमेना ॥२॥
तुका म्हणे वेसने दोन्ही । नर्कखाणी भोगावया ॥३॥

अर्थ :
कामातूर मनुष्य लोकराज्य सोडून जे मनाला येईल तशी बडबड करत असतो. ज्या विचाराने मन भरलेले असते, तशी चिन्ह मनुष्य आपल्या शरीरावर दाखवितोच. विष पोटात गेले तर मनुष्य आचके देऊ लागतो. धनाच्या लोभाने माणूस वेडा झाला म्हणजे त्याची बडबड थांबत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात स्त्री आणि पैसा हि दोन्ही नरकखाणी भोगावयास लावणारी आहे.