3697.
बळे डाई न पडे हरी । बुद्धि करी शाहणा तो ॥१॥
मोकळे देवा खेळो द्यावे । सम भावे सांपडावया ॥धृपद॥
येतो जातो वेळोवेळा । न कळे कळा सांपडती ॥२॥
तुका म्हणे धरा ठायींच्या ठायी । मिठी जीवे पायी घालुनिया ॥३॥

अर्थ :
परमेश्वर बळेच दुराग्रहात सापडनार नाही. आपल्या बुद्धिकौशल्याने जो वागेल, तो शहाणा. देवाला मुक्तपणे खेळूद्यावे तो सर्वव्यापी आहे;व समभावाने तो सापडतो. तो वारंवार येतो आणि जातो. त्याला शोधन्याची युक्ती केली तरी तो कोणाला सापडला नाही. तो आवतार कार्‍याने येतो आणि तेथिल कार्य संपले की नव्या आवतारात प्रविष्ट होतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, तुमच्या जीवाची मीठी त्याच्या पायावर घाला आणि आहे तिथेच त्याला धरा.