991.
घरोघरी बहु जाले कवि । नेणे प्रसादाची चवी ॥१॥
लंडा भूषणांची चाड । पुढे न विचारी नाड ॥धृपद॥
काढावे आइते । तेचि जोडावे स्वहिते ॥२॥
तुका म्हणे कळे । अहाच झांकतील डोळे ॥३॥

अर्थ :
संत तुकाराम महाराज म्हणतात — घराघरांत अनेक कवी झाले आहेत, पण त्यांना देवकृपेची खरी गोडी (प्रसादाची चव) कळलेली नाही (१); त्यांना फक्त शब्दांची आणि अलंकारांची हौस आहे, पण पुढे काय परिणाम होईल याचा विचार ते करत नाहीत (धृपद); जे सहज आणि योग्य आहे तेच स्वीकारावे आणि त्यातूनच आपले खरे हित साधावे (२); तुकाराम महाराज म्हणतात — शेवटी अहंकारच त्यांच्या डोळ्यांवर पडदा टाकतो आणि त्यांना सत्य दिसेनासे होते (३).