(भुपाळ्यांवरील अभंग)
3472.
(भुपाळ्यांवरील अभंग)
ऐसी वाट पाहे काही निरोप का मूळ । का हो कळवळ तुम्हा उमटेचिना ॥१॥
आहो पांडुरंगे पंढरीचे निवासे । लावूनिया आसे चाळवूनी ठेविले ॥धृपद॥
काय जन्मा येवूनिया केली म्या जोडी । ऐसे घडोघडी चित्ता येते आठवू ॥२॥
तुका म्हणे खरा न पवेचि विभाग । धिक्कारिते जग हेचि लाहे हिशोबे ॥३॥
अर्थ :
देवा तुम्ही मला बोलावण्यासाठी निरोप पाठवाल अशी मी वाट पाहातो आहे पण तुमचा निरोप काही येत नाही तुम्हाला माझ्याविषयी कळवळा का येत नाही ? अहो पंढरीनिवासी पाडूरंगे तुमची आवड मला लावून तुम्ही मला असे का फसविले आहे ? जन्माला येऊन मी काय प्राप्त करु घेतले काय लाभ मला झाला याच विषयी घडोघडीला विचार माझ्या मनात येतोय. तुकाराम महाराज म्हणतात, देवा मला माझ्या वाट्याचा खरा हिस्सा तर मिळालाच नाही परंतू जगाने माझा धिक्कार करावा हाच हिशोब माझ्या पदरात पडला आहे.
