394.
मन गुंतले लुलया । जाय धावोनि त्या ठाया ॥१॥
मागे परतवी तो बळी । शूर एक भूमंडळी ॥धृपद॥
येऊनिया घाली घाला । नेणो काय होईल तुला ॥२॥
तुका म्हणे येणे । बहु नाडिले शाहाणे ॥३॥

अर्थ :
हे मन कसे विषयाच्या ठिकाणी गुंतले आहे ते पहा सारखे विषयाकडेच ते धाव घेते. जो या मनाला मागे खेचू शकतो, तो या जगात खरा शूर आहे. हे मन ज्यावेळेस विषय सक्तीचा घाला घालील, त्या वेळेस तुझी दशा काय होईल, ते कळणार नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात आज पर्यंत या मनाने जगात कित्येक शहाण्या लोकांना नाडले (फसविले) आहे.