2779.
संसाराचे धावे वेठी । आवडी पोटी केवढी ॥१॥
हागो जाता दगड सांची । अंतरी ही संकल्प ॥धृपद॥
लाज तेवढी नारायणी । वांकडी वाणी पोरांपे ॥२॥
तुका म्हणे बेशरमा । वरी श्रमा पडिभरू ॥३॥

अर्थ :
मनुष्य संसाराच्या वेठबिगारी मध्ये किती आवडीने काम करतो यावरूनच त्याचे पोटामध्ये संसारा विषय किती आवड आहे हे समजते. मनुष्य हागण्यास जरी गेला तरी दगडे साठवित असतो यावरून असे लक्षात येते की त्यावेळी देखील त्याच्या मनात संसाराचा संकल्प चालू असतो. नारायणा चे नांव घेण्यासाठी तेवढी त्याला लाज वाटते परंतु पोराबरोबर वाकडे तोंड करून बोलताना त्याला लाज वाटत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात अशा बेशरम मनुष्याला संसारामध्ये श्रम करण्यात जास्त भर असतो.