1463.
दुष्ट आचरण ग्वाही माझे मन । मज ठावे गुण दोष माझे ॥१॥
आता तुम्ही सर्वजाण पांडुरंगा । पाहिजे प्रसंगाऐसे केले ॥धृपद॥
व्याह्याजांवायांचे पंगती दुर्बळ । वंचिज तो काळ नव्हे काही ॥२॥
तुका म्हणे आता जालो शरणागत । पुढिल उचित तुम्हा हाती ॥३॥

अर्थ :
देवा माझे आचरण किती वाईट आहे याला माझे मनच जाणते आहे, साक्षी आहे आणि माझे गुणदोष मलाच माहित आहेत. हे पांडुरंगा तुम्ही सर्वच जाणता मग प्रसंग पाहूनच तुम्ही माझ्याशी वागावे. व्याही आणि जावई यांच्या पंक्तीला जर एखादा अन्ना विषयी भुकेलेला दरिद्री येऊन बसला तर त्याला जेवण खाऊन न घालता तिथून हाकलून देणे योग्य ठरणार नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात त्याप्रमाणे देवा पांडुरंगा मी तुम्हा संत आणि भगवंत यांच्या पंक्तीत येऊन बसलो आहे आता तुम्हाला मी शरण आलो आहे यापुढे काय योग्य आहे व काय अयोग्य आहे हे तुम्हीच करावे.