2279.
मागे शरणागत तारिले बहुत । म्हणती दीनानाथ तुज देवा ॥१॥
पाहिले अपराध नाही याती कुळ । तारिला अजामेळ गणिका भिल्ली ॥धृपद॥
अढळपदी बाळ बैसविला धुरु । क्षीराचा सागरु उपमन्ये ॥२॥
गजेंद्रपशु नाडिये जळचरे । भवसिंधुपार उतरिला ॥३॥
प्रल्हाद अग्नींत राखिला जळांत । विषाचे अमृत तुझ्या नामे ॥४॥
पांडवा संकट पडता जडभारी । त्यांचा तू कैवारी नारायणा ॥५॥
तुका म्हणे तू या अनाथाचा नाथ । ऐकोनिया मात शरण आलो ॥६॥

अर्थ :
देवा तुला मागे पुष्कळ भक्त शरण आलेत आणि तु त्यांना तारलेलेही आहे त्यामुळेच तुला दिनानाथ असे म्हणतात. देवा तु शरण आलेल्या भक्तांचा अपराध जातकुळ हे काहीच पाहिले नाही म्हणूनच तर तु महादोषी अजामिळ गणिकावैश्या आणि भिल्ल शबरीचा उद्धार केलास. देवा तु धृव बाळाला अढळपदावर बसविले आणि दुधाचा समुद्रच उपमण्यूला दिलास. गजेंद्र नावाचा हत्ती याला ज्या वेळी जळचरात नकराने धरले त्यावेळीही तु त्याची मदत करून त्याला या भवसागरातून पार उतरवले. तु प्रल्हादाचे रक्षण अग्नीत पाण्यात सर्व ठिकाणी केले त्याच्या पित्या हिरण्यकश्यपूने त्याला ज्या वेळी विष दिले तेव्हा त्याने तुझे नाम घेतले तर त्या विषाचे देखील अमृत झाले. हे नारायणा ज्यावेळी पांडव घोर संकटात सापडले त्यावेळी तूच त्यांचा कैवारी झालास. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा तु सर्वाचा, अनाथांचा नाथ आहे ही तुझी कीर्ती ऐकूनच मी तुला शरण आलो आहे.