2127.
कस्तुरीचे अंगी मीनली मृत्तिका । मग वेगळी का येईल लेखू ॥१॥
तयापरि भेद नाही देवभक्ती । संदेहाच्या युक्ती सरो द्याव्या ॥धृपद॥
इंधने ते आगी संयोगाच्या गुणे । सागरा दरुषणे ओहोळ तो चि ॥२॥
तुका म्हणे माझे साक्षीचे वचन । येथे तो कारण शुद्ध भाव ॥३॥

अर्थ :
कस्तुरी आणि माती जर एकत्र झाली तर त्या दोघाना वेगळे लेखता येईल काय. अगदी त्याप्रमाणे देव आणि भक्त यांच्यामध्ये भेद भाव नाही, जरी काही संदेह वाटत असेल तरी सर्व प्रकारचे संदेह व संशय बाजूला सारून द्यावेत. इंधन कोणत्याही प्रकारचे असो अग्नीच्या संयोगात आले की अग्नीचे सर्व गुण त्यामध्ये एकरूप होऊन ते इंधन अग्निरूप होते आणि ओढे ओहोळ हे सागरात एकदा की मिश्रित झाले तर त्यांची धाव थांबून ते सागर रूपच होतात. तुकाराम महाराज म्हणतात मी जे काही शब्द बोलत आहे ते अगदी साक्ष रूपाने बोलत आहे कारण माझा शुद्ध भक्तिभाव आहे.