1778.
तुज दिले आता करी यत्न याचा । जीवाभाव वाचाकायामन ॥१॥
भागलो दातारा सीण जाला भारी । आता मज तारी शरणागता ॥धृपद॥
नेणता सोसिली तयाची आटणी । नव्हता ही कोणी काही माझी ॥२॥
वर्म नेणे दिशा हिंडती मोकाट । इंद्रिये सुनाट दाही दिशा ॥३॥
वेरझारीफेरा सिणलो सायासी । आता हृषीकेशी अंगिकारी ॥४॥
तुका म्हणे मन इंद्रियांचे सोई । धावे यासी काई करू आता ॥५॥

अर्थ :
देवा मी तुला माझा जीव भाव काया-वाचा-मन सर्व काही अर्पण केले आहे तुच प्रयत्न करून यांचे रक्षण कर. हे दाता मी या भव सागरातील कर्म करून करून फार थकलो आहे या गोष्टीचा मला शीन झाला आहे त्यामुळे मी तुला शरण आलो आहे आता तु मला भवसागरातून तार. माझे येथे कोणीही नसताना मी त्यांच्यासाठी आजपर्यंत खूप अटाआटी केली आहे. देवा मला तुझ्या भक्तीचे खरे वर्म समजले नाही त्यामुळे माझे इंद्रिय आता दाही दिशेला मोकाट फिरत सुटले आहेत. मी या जन्म मरण रुपी फेऱ्यांमध्ये मध्ये खूप शिणलो आहे मला खूप त्रास झाला आहे त्यामुळे हे ऋषिकेशा आता तुम्ही माझा अंगिकार करा. तुकाराम महाराज म्हणतात माझे मन देखील इंद्रियाच्या सोबत विषयाकडे धाव घेत आहेत त्यामुळे हे देवा मी आता काय करू ते तुम्हीच मला सांगा.