715.
धावे त्यासी फावे । दुजे उगवूनि गोवे ॥१॥
घ्यावे भरूनिया घर । मग नाही येरझार ॥धृपद॥
धणी उभे केले । पुंडलिके या उगले ॥२॥
तुका म्हणे ठसा । गेला पडोनिया ऐसा ॥३॥

अर्थ :
सर्व द्वैत जाणून जो हरी कडे धाव घेतो तोच मोक्षाचा अधिकारी. आपल्या अंतःकरणरुपी घर देवाच्या प्रेमाने परिपूर्ण भरावे, म्हणजे जन्म मरणाची चिंता येर झाराची चिंताच राहणार नाही. प्रेमानेच जगाच्या मालकाला पुंडलीकाने याठिकाणी विटेवर उभे केले आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात असा उमटला आहे कि तो संपूर्ण जगात प्रसिद्ध आहे.