2522.
तीर्थाचिये आसे । पंथ तो निदैव । पाविजेतो ठाव अंतराय ॥१॥
म्हणऊनि भले निश्चळचि स्थळी । मनाचिये मुळी बैसोनिया ॥धृपद॥
संकल्पारूढ ते पराधीन जिणे । कार्यचि कारणे वाढतसे ॥२॥
तुका म्हणे कामा नाही एक मुख । जिरविता सुख होते पोटी ॥३॥

अर्थ :
जे नेहमी तीर्थयात्रेच्या मार्गाने चालत असतात ते दुर्दैवी असतात कारण तो नेहमी बहिरमुख असतो व हरिची प्राप्ती करून घेण्यासाठी तो अंतरत असतो. त्यामुळेच मनाची जी आत्मस्थिती आहे त्या ठिकाणी निश्चल होऊन बसणे हेच योग्य व चांगले. जे नेहमी संकल्प करत असतात त्यांचे जगणे हे संकल्पाच्या आधीन असते त्यामुळे त्यांचे जगणे पराधीन असते आणि संकल्प केलेले कार्य पूर्ण करण्यातच ते गुंतून राहून कार्यनेच कार्य वाढत असते. तुकाराम महाराज म्हणतात इच्छेला एक तोंड नसते अनेक तोंड असतात त्यामुळे ते जिरून टाकावे व असे केल्याने आपल्या पोटी आत्मसुख निर्माण होते.