1565.
मातेचिये चित्ती । अवघी बाळकाची व्याप्ति ॥१॥
देह विसरे आपुला । जवळी घेता शीण गेला ॥धृपद॥
दावी प्रेमभाते । आणि अंगावरी चढते ॥२॥
तुका संतापुढे । पायी झोंबे लाडे कोडे ॥३॥

अर्थ :
मातेच्या चित्तामध्ये नेहमी बाळाविषयी विचार असतात. बाळाला जवळ घेतले की त्या मातेला आपल्या देहाचा विसर पडतो आणि तिचा सर्व शिण भाग नाहीसा होतो. आईने बालकाला प्रेमाने खाऊ दाखवला किती बालक तिच्या अंगावर लडीवाळपणे चढते. तुकाराम महाराज म्हणतात मी अगदी त्याप्रमाणे संतांचा बालक आहे व संत माझ्या आईप्रमाणे आहेत मी हे संता पुढे लाडाने कोड कौतुकाने त्यांच्यापुढे झोंबतो आहे.