1582.
नाम उच्चारिता कंठी । पुढे उभा जगजेठी ॥१॥
ऐसे धरोनिया ध्यान । मने करावे चिंतन ॥धृपद॥
ब्रह्मादिका ध्याना नये । तो हा कीर्तनाचे सोये ॥२॥
तुका म्हणे सार घ्यावे । मने हरीरूप पाहावे ॥३॥

अर्थ :
आपल्या वाणीने आपल्या कंठाने हरीचे नामोच्चार केले असता तो जगजेठी हरी आपल्या पुढे उभा राहातो. अशा प्रकारचीच भावना मनात धरुन हरीनाम चिंतन करावे. जो देव ब्रम्हादिक देवांच्या लवकर ध्यानी येत नाही तोच देव नामसंकीर्तनाच्या साधनाने सहज साध्य होतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, “सर्व साधनाचे जे सार आहे ते म्हणजे हरीनाम आहे ते हरीनाम आपल्या वाणीने घ्यावे आणि मनाने असा विचार करावा की आपण हरीरुपच झालो आहोत. ”