985.
कुशळ वक्ता नव्हे जाणीव तो श्रोता । राहे भाव चित्ता धरोनिया ॥१॥
धन्य तो जगी धन्य तो जगी । ब्रम्ह तया अंगी वसतसे ॥धृपद॥
न धोवी तोंड न करी अंघोळी । जपे सदाकाळी रामराम ॥२॥
जप तप ध्यान नेणे योग युक्ती । कृपाळु जो भूती दयावंत ॥३॥
तुका म्हणे होय जाणोनि नेणता । आवडे अनंता जीवाहूनि ॥४॥

अर्थ :
फक्त कुशल वक्ता किंवा श्रोता तुम्ही होऊ नका तर चित्तात हरी विषयी दृढ भाव धरा. ज्याच्या अंगी कायम स्वरूपी ब्रम्ह स्वरूप ब्रम्हच असतो तो जगात धन्य आहे धन्य आहे. तू एक वेळेस तोंड धुऊ नको किंवा अंघोळी हि करू नकोस पण सदा सर्वकाळ रामनाम जप करीत जा. जो या भूतलावर प्राणी मात्रांवर दया दाखवितो त्याला जप तप ध्यान योग याची माहिती नसली तरी चालते. तुकाराम महाराज म्हणतात सर्व जाणून जो न जाणता असतो तो भक्तच देवाला स्वतःच्या प्राणा पेक्षा जास्त प्रिय असतो.