2006.
बैसलोंसे दारी । धरणे कोंडोनि भिकारी ॥१॥
आता कोठे हालो नेदी । बरी सांपडली संदी ॥धृपद॥
किती वेरझारा । मागे घातलीया घरा ॥२॥
माझे मज नारायणा । देता का रे नये मना ॥३॥
भांडावे ते किती । बहु सोसिली फजिती ॥४॥
तुका म्हणे नाही । लाज तुझे अंगी काही ॥५॥

अर्थ :
मी तुझ्या दरी भिकारी होऊन तुला कोंडून ठेवण्या साठी बसलो आहे आता मी तुला येथून कोठेही हलू देणार नाही. आता हि चांगली संधी सापडली आहे आता पर्यंत आम्ही तुझ्या दरी कितीतरी हेलपाटे घातले आहे. हे पांडुरंग माझेच मला देण्याविषयी तू इतका का बरे संकोच करतोस? तुझ्याशी कटी भांडावे हे समजत नाही आज पर्यंत जन्म मरणाची फजिती किती आम्ही सोसली आहे? तुकाराम महाराज म्हणतात हे देवा तुला थोडी देखील लाज कशी नाही. आम्हाला आता विन्मुख पाठवून तुला काहीच बरे वाटत नाही?