2449.
कळले माझा तुज नव्हे रे आठव । काय काज जीव ठेवू आता ॥१॥
तू काय करिसी माझिया संचिता । धिग हे अनंता झाले जिणे ॥धृपद॥
पतितपावन राहिलो या आशा । आइकोनि ठसा कीर्ती तुझी ॥२॥
आता कोण करी माझा अंगीकार । कळले निष्ठुर झालासी तू ॥३॥
तुका म्हणे माझी मांडिली निरास । करितो जीवा नास तुजसाठी ॥४॥

अर्थ :
देवा तुला माझी आठवण सुद्धा येत नाही हे मला समजले आहे कळले आहे त्यामुळे आता माझा जीव तरी मी कशासाठी सांभाळू. हे अनंता तु तरी आता माझ्या संचिता विषयी काय करशील माझे संचित तसे आहे की तुला माझी आठवण येत नाही त्यामुळे माझ्या जगण्याचा धिक्कार असो. देवा तु पतीत पावन आहेस तुझ्या किर्तीचा ठसा सर्वत्र पसरलेला आहे त्यामुळे तु माझा उध्दार करशील या आशेनेच मी निवांत राहिलो होतो. देवा तुझ्या वाचून दुसरा माझा कोण अंगिकार करणार आहे तुला इतकी हाक मारून देखील तु माझ्याकडे येत नाहीस तुझी भेट देत नाहीस याचा अर्थ असा की तु माझ्या विषयी निष्ठुर झाला आहेस हे मला समजले आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा तु माझ्या जीवाची निराशा केली आहेस त्यामुळे आता मी तुझ्यासाठी माझ्या जीवाचा ही नाश करेल.