213.
न व्हावे ते जाले देखियेले पाय । आता फिरू काय मागे देवा ॥१॥
बहुत दिस होतो करीत हे आस । ते आले सायासे फळ आजि ॥धृपद॥
कोठवरी जिणे संसाराच्या आशा । उगवो हा फासा येथूनिया ॥२॥
बुडले तयांचा मूळ ना मारग । लागे तो लाग सांडूनिया ॥३॥
पुढे उल्लंघिता दुःखाचे डोंगर । नाही अंतपार गर्भवासा ॥४॥
तुका म्हणे कास धरीन पीतांबरी । तू भवसागरी तारू देवा ॥५॥

अर्थ :
हे देवा तुमचे चरण दर्शन होणे फार दुर्मिळ ते होणे शक्य नव्हते पण आता ते दर्शन मला झाले मग मी मागे कसा फिरू ? ज्या गोष्टीची मला आस होती इच्छा होती ती गोष्ट मला सायासाने मिळाली आहे. या संसाराची आशा किती दिवस धरावी तुमच्या दुर्मिळ चरणांचे दर्शन झाले या चरणांच्या आश्रयाने मी संसाराचा फासा तोडून टाकीन. या संसार रुपी सागरात बुडालेल्या लोकाचा मागमूस देखील नाही. या नर देहाला दुखाचे डोंगर गर्भवास भोगावे लागते. तुकाराम महाराज म्हणतात मी तुमच्या पितांबराची कास धरीन कारण तुम्ही मला या भाव सागरातून तरून नेणारे आहात.