3236.
काय करू आता धरुनिया भीड । निःशंक हे तोंड वाजविले ॥१॥
नव्हे जगी कोणी मुकियाचा जाण । सार्थक लाजोन नव्हे हित ॥धृपद॥
आले ते उत्तर बोलो स्वामीसवे । धीट नीट जावे होऊनिया ॥२॥
तुका म्हणे मना समर्थासी गाठी । घालावी हे मांडी थापटूनी ॥३॥

अर्थ :
देवा आता तुझी भीड धरुन मी काय करु मी आता तुझी कोणतीही भीड न धरता नि:शंक मनाने तुझ्यापुढे तुझे भजन करुन माझे तोंड वाजवीत आहे. जगामध्ये शांत बसून आपले म्हणणे कोणीही ऐकणार नाही आणि जर आपण बोलण्यास लाजलो तर आपले हित कधीही होणार नाही. आता मी जीवावर उदार होऊन जसे जमेल तसे शब्द माझ्या स्वामीशी मी बोलत आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे मना अरे तुला भांडायचे असेल तर क्षुद्र मनुष्याबरोबर भांडू नको तर मांडी थोपटून थेट देवाशीच भांडण कर यामुळे तुझे हीतच होईन.