556.
तरि का नेणते होते मागे ॠषी । तीही या जनासी दुराविले ॥१॥
वोळती जया अष्टमहा सिद्धी । ते या जनबुद्धी नातळती ॥२॥
कंदमूळे पाला धातूच्या पोषणा । खाती वास रानातरी केला ॥३॥
लावुनिया नेत्र उगेचि बैसले । न बोलत ठेले मौन्यरुप ॥४॥
तुका म्हणे ऐसे करी माझ्या चित्ता । दुरावी अनंता जन दुरी ॥५॥

अर्थ :
प्रपंचाच्या भोवऱ्यात रमणाऱ्या लोका पासून पूर्वीचे ऋषी मुनी दूर राहिले, का बरे त्यांना समजत नव्हते की काय ? अष्टमाहा सिद्धी ज्यांच्या चरणांजवळ होत्या ते ऋषी मुनी लोकांच्या प्रमाणे अजिबात वागत नव्हते. ते ऋषी मुनी कंद मुळे पाला खाऊन त्यांनी राना वनात निवास केला. डोळे झाकून बंद करून एका जागेवर स्थिर बसले. काहीच न बोलता त्यांनी मौन व्रत धारण केले. तुकाराम महाराज म्हणतात हे अनंता माझ्या चित्ताला तू अगदी तसेच करावे प्रभू या लोकापासून मला दूर ठेवावे.