1890.
प्रेम तेथे वास करी । मुखी उच्चारिता हरी ॥१॥
प्रेमे यावे तया गावा । चोजवी तया वैष्णवा ॥धृपद॥
प्रेमे पाठी लागे बळे । भक्त देखोनिया भोळे ॥२॥
प्रेम न वजे दवडिता । शिरे बळे जेथे कथा ॥३॥
तुका म्हणे थोर आशा । प्रेमा घरी विष्णुदासा ॥४॥

अर्थ :
अर्थ : :–जेथे मुखाने हरिनामाचा अखंड उच्चार केला जातो, तेथे हरीविषयक प्रेम वास्तव्य करते. कारण, प्रेम हे हरिभक्त जेथे राहतात, त्या गावाचा शोध काढीत तेथे येऊन राहते, आणि भाविक भक्त पाहून त्यांच्या पाठीशी बळेच लागते. जेथे हरिकथा चालू असते, तेथे ते प्रेम बळेच प्रवेश करते ; आणि त्याला बाहेर घालविले तरी ते जात नाही. असे ते निलाजरे आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, हरिभक्तांच्या घरी आपल्याला आश्रय मिळेल अशी त्या प्रेमाला फार आशा वाटते ; म्हणून प्रेम त्यांच्या घरी आपण होऊन येते.