380.
लावुनि काहाळा । सुखे करितो सोहोळा ॥१॥
सादावीत गेलो जना । भय नाही सत्य जाणा ॥धृपद॥
गाता नाचता विनोदे । टाळघागरीयांच्या छंदे ॥२॥
तुका म्हणे भेव । नाही पुढे येतो देव ॥३॥

अर्थ :
झांज वाजून मोठ्या आनंदाने मी भजनाचा सुखसोहळा करीत आहे. आणि लोकांना मी अशी साद देत आहे की, अहो तुम्ही जर हरीचे भजन केले, तर तुम्हाला खरोखरच कोणाचेही भय नाही. हरीचे गुणानुवाद गाताना मी पायात चाळ बांधून व हातात टाळ घेऊन तालामध्ये मोठ्या कौतुकाने नाचत आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात आणि पहा, पहा, या मध्ये कोणतेही भय नाही आणि देव प्रत्येक्ष समोर येत आहे.