1989.
गर्भी असता बाळा । कोण पाळी त्याचा लळा ॥१॥
कैसा लाघवी सूत्रधारी । कृपाळुवा माझा हरी ॥धृपद॥
सर्प पिली विताचि खाय । वाचविता कोण माय ॥२॥
गगनी लागला कोसरा । कोण पुरवी तेथे चारा ॥३॥
पोटी पाषाणांचे जीव । कवण जीव त्याचा भाव ॥४॥
तुका म्हणे निश्चळ राहे । होईल ते सहज पाहे ॥५॥

अर्थ :
बाळ गर्भात असताना त्याचे लाड कोण पूर्ण करतो ? माझा हरी सर्व सूत्रधारी आहे तो कृपाळू आहे आणि सर्वाचे चतुराईने कसे रक्षण करतो ते पहा. सर्पींन व्याली कि ती पिल्लांना जन्म देताच पिल्ले खाऊन टाकते परंतु तरीदेखील पिल्लांना वाचविणारी कोण तेथे आई आहे ? कोळी उंच ठिकाणावर आपले घर बांधत असतो तरीही अशा परिस्थितीत त्याला त्या ठिकाणी चारा कोण पुरवीत असतो ? पाषाणाच्या पोटात देखील बेडूक जिवंत राहतो मग तेथे त्याला जीवनासाठी अत्यावश्यक लागणारे खाद्य कोण देते ? तुकाराम महाराज म्हणतात यामुळेच तुम्ही निश्चल रहा आणि जे जे होईल ते आपल्या दृष्टीने सहज रीत्या पहाता रहा.