1110.
संत मारगी चालती । त्यांची लागो मज माती ॥१॥
काय करावी साधने । काय नव्हे एक तेणे ॥धृपद॥
शेष घेईन उच्छिष्ट । धाय धणीवरी पोट ॥२॥
तुका म्हणे संता पायी । जीव ठेविला निश्चयी ॥३॥

अर्थ :
संत‌ ज्या मार्गाने चालत आहेत त्या मार्गातील त्यांच्या पायाची माती माझ्या अंगाला लागो. इतर साधने करण्याची काय गरज आहे आणि संतांच्या पायाच्या धुळीने काय मिळणार नाही तर सर्व काही प्राप्त होणार आहे. संतांचे उच्चिष्ट मी माझे पोट तृप्त होईपर्यंत सेवन करेल. तुकाराम महाराज म्हणतात मी माझा जीव संतांच्या पायावर निश्चय पणाने अर्पण केलेला आहे.