3906.
(बाळक्रीडा अभंग)
भोगिला गोपिका यादवा सकळा । गौळणीगोपाळा गाईवत्सा ॥१॥
गाती धणीवरी केला अंगसंग । पाहिला श्रीरंग डोळेभरि ॥२॥
भक्ति नवविधा तयांसि घडली । अवघीच झाली कृष्णरूप ॥३॥
रूपे दाखविले होता भिन्न भाव । भक्त आणि देव भिन्न नाही ॥४॥
नाही राहो दिले जाता निजधामा । तुका म्हणे आम्हासहित गेला ॥५॥

अर्थ :
श्रीकृष्णाचा सुख भोग सर्व गवळणी, गोपीका, गोप, यादव, गाई, वत्स या सर्वांनी भोगला. सर्व गोपाळांनी देवाचा अंगसंग केला त्या श्रीरंगराला प्रत्यक्ष डोळे भरुन त्या सर्वांनी पाहिले व तृप्ती होईपर्यंत आनंदाने त्याचे गीत गाईले. त्या सर्वांना नवविधा भक्ती घडली व सर्वजण कृष्णरुपच झाले. जोपर्यंत भक्तांच्या मनामध्ये मी भक्त तो देव असा भिन्न भेद होता तोपर्यंतच देवाने आपले सगुण रुप भक्तांना दाखवले आणि एकदा की, भक्तांचे व देवाचे ऐक्य झाले मग त्यांच्यामध्ये भेद राहातच नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, ज्यावेळी श्रीकृष्ण निज धामाला गेला त्यावेळी आम्हाला कोणालाही खाली राहू दिले नाही आमच्या सहीत तो निजधामाला गेला होता.