603.
तुम्ही साच नुपेक्षाल हा भरवसा । मज जाणतसा अधीरसे ॥१॥
कासया घातला लांबणी उद्धार । ठेवा करकर वारूनिया ॥धृपद॥
सुटो नये ऐसे कळले निरुते । का घ्यावे मागुते आळवुनि ॥२॥
तुका म्हणे तुम्ही सभाग्य जी देवा । माझा तुम्हा केवा काय आला ॥३॥

अर्थ :
तुम्ही मला टाळणार नाही हा भरवसा मला आहे. तुम्ही मग असे का समजता की, मी अधीर आहे. माझा उद्धार तुम्ही लांबणीवर का टाकला आहे ? एकदा काय ती आमची करकर मिटवून टाका. आमच्या करकरी पासून तुमची सुटका होणार नाही हे जर तुम्हाला कळले आहे तर एवढे का विनवणी करायला लावत आहात ? तुकाराम महाराज म्हणतात तुम्ही फार सभाग्यवान आहात देवा, कारण मला मुक्त करणे फारसे कठीण नाही पण तरीदेखील तुम्ही माझा उद्धार करण्याविषयी एवढा कंजूष पणा का दाखवत आहात.