3465.
(वाममार्गी शाक्तांचा निषेध शाक्ता वरील अभंग)
शाक्तांची शूकरी माय । विष्ठा खाय बिदीची ॥१॥
तिची त्या पडली सवे । मागे धावे म्हणोनि ॥धृपद॥
शाक्तांची गाढवी माय । भुंकत जाय वेसदारा ॥२॥
तुका म्हणे शिंदळीचे । बोलता वाचे निंद्य ते ॥३॥

अर्थ :
शाक्त उपासकांची माय सुकरीन आहे आणि ती रस्त्यावरची विष्ठा खाते. तिला तर विष्ठा खाण्याची सवय असतेच त्यामुळे हे शाक्त तिचे मुले आहेत ते देखील तिच्या पाठीमागे मागे विष्ठा खाण्यास धावत असतात. शाक्त उपासकांची माय गाढवीन असते ती भुंकत भुंकत वेशीपर्यंत जाते. तुकाराम महाराज म्हणतात, अशा प्रकारे ही गाढवीन ओरडत ओरडत वेशीपर्यंत जाते परंतू हे शिंदळीचे आहेत याचे नांव देखील वाणीने घेतले तरी ते निंदय आहेत.