798.
उदार कृपाळ अनाथांचा नाथ । ऐकसी मात शरणागता ॥१॥
सर्व भार माथा चालविसी त्यांचा । अनुसरली वाचा काया मने ॥धृपद॥
पाचारिता उभा राहासी जवळी । पाहिजे ते काळी पुरवावे ॥२॥
चालता ही पंथ सांभाळिसी वाटे । वारिसील काटे खडे हाते ॥३॥
तुका म्हणे चिंता नाही तुझ्या दासा । तू त्यांचा कोंवसा सर्वभावे ॥४॥

अर्थ :
तू हे विठ्ठला तू उदार आहेस, कृपाळू आहेस, तू अनाथांचा नाथ आहेस. तुला जे शरण येतात त्यांचे म्हणणे तू ऐकतोस तू त्यांचा सर्व भार आपल्या माथ्यावर घेतोस कारण ते तुला काया वाचा मनाने शरण आले आहेत. त्यांनी तुला पाचारीता (हाक मारली) तर तू लगेच धवत त्यांच्या जवळ उभा राहतोस त्यांना पाहिजे त्यावेळेस, पाहिजे ते पुरवतोस ते मार्गाने चालत जरी असले तरी त्यांचा सांभाळ हि तूच करतोस त्यांच्या मार्गाचे काटे खडे वैगरे तू तुझ्या हाताने बाजूला सारतोस. तुकाराम महाराज म्हणतात हे विठ्ठला तुझ्या दासांना कुठल्याही प्रकारची चिंता नाही. कारण तू त्यांची सर्व प्रकारे रक्षण करतोस.