1185.
तुज घालोनिया पूजितो संपुटी । परि तुझ्या पोटी चवदा भुवने ॥१॥
तुज नाचऊनि दाखवू कौतुक । परी रूपरेखा नाही तुज ॥धृपद॥
तुजलागी आम्ही गात असो गीत । परी तू अतीत शब्दाहूनि ॥२॥
तुजलागी आह्मी घातियेल्या माळा । परि तू वेगळा कर्तुत्वासी ॥३॥
तुका म्हणे आता होऊनि परिमित । माझे काही हित विचारावे ॥४॥

अर्थ :
संत तुकाराम महाराज म्हणतात — आम्ही तुला एका छोट्या पूजापात्रात (संपुटात) ठेवून पूजा करतो, पण प्रत्यक्षात तुझ्या पोटी चौदा भुवने आहेत (१); आम्ही तुला नाचवून दाखवतो, पण तुझे खरे स्वरूप (रूपरेखा) कोणालाच कळत नाही (धृपद); आम्ही तुझ्यासाठी गीते गातो, पण तू शब्दांच्या पलीकडे (अतीत) आहेस (२); आम्ही तुला माळा घालतो, पण तू सर्व कर्तृत्वापेक्षा वेगळा आहेस (३); तुकाराम महाराज म्हणतात — आता तू स्वतः मर्यादित होऊन (माझ्यासाठी साकार होऊन) माझे काही तरी कल्याण करावे (४).