2199.
संताचे उपदेश आमुचे मस्तकी । नाही मृत्यु लोकी राहाणेंसा ॥१॥
म्हणऊनि बहु तळमळी चित्त । येई वो धावत पांडुरंगे ॥धृपद॥
उपजली चिंता लागला उसीर । होत नाही धीर निढळ वाटे ॥२॥
तुका म्हणे पोटी रिघालेसे भय । करू आता काय ऐसे जाले ॥३॥

अर्थ :
या मृत्यूलोकांमध्ये आल्यानंतर पांडुरंगाची प्राप्ती केल्याशिवाय राहू नये हा संतांचा उपदेश आमच्या शिरावर आहे. त्यामुळे हे पांडुरंगे माझे चित्त फार तळमळत आहे तु माझ्याकडे लवकर धावत यावेस. हे पांडुरंगे तु लवकर येत नाही माझ्याकडे येण्यास तु उशीर लावला, का लावला आहे याविषयी माझ्या मनात चिंता निर्माण झाली मला आता धीर धरवत नाही माझे कोणते दैव आडवे आले आहे की काय असेच मला वाटत आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा पांडुरंगा आता तुझी मला भेट होईल की नाही याविषयी भय माझ्या पोटात शिरले आहे त्यामुळे मला आता काय करू आणि काय नाही असे झाले आहे.