670.
जो भक्तांचा विसावा । उभा पाचारितो धावा ॥१॥
हाती प्रेमाचे भातुके । मुखी घाली कवतुके ॥धृपद॥
भवसिंधू सुखे । उतरी कासे लावूनि ॥२॥
थोर भक्तांची आस । पाहे भोवताली वास ॥३॥
तुका म्हणे कृपादानी । फेडि आवडीची धणी ॥४॥

अर्थ :
जो परमात्मा असा विठ्ठल हा भक्तांचा विसावा आहे, त्याच्यावर विश्वास ठेऊन त्याच्या कडे धावा घ्यावा. त्या परमात्म्याच्या हाती भक्ती प्रेमाचा खाऊ आहे, तो मोठ्या कौतुकाने तुमच्या मुखी घास भरविणार आहे. देव आपल्या भक्तांना कासेला लावून विनासायास भव सागरातून पार करतो. देवाला थोर भक्तांची फार आस आहे आवड आहे, तो सभोवताली दृष्टी ठेऊन त्या थोर भक्तांची एकसारखी वाट पाहत असतो. तुकाराम महाराज म्हणतात हा विठ्ठल कृपादानी कृपेचे दान देणारा आहे तो आपल्या प्रेमाची तृप्ती करत असतो.