1637.
परस्त्रीते म्हणता माता । चित्त लाजविते चित्ता ॥१॥
काय बोलोनिया तोंडे । मनामाजी कानकोंडे ॥धृपद॥
धर्मधारिष्टगोष्टी सांगे । उष्ट्या हाते नुडवी काग ॥२॥
जे जे कर्म वसे अंगी । ते ते आठवे प्रसंगी ॥३॥
बोले तैसा चाले । तुका म्हणे तो अमोल ॥४॥

अर्थ :
काही पापी लोक असे आहेत की परस्त्रीला माता म्हणताना त्यांचे चित्त लाजते. परस्त्रीला माता मातेप्रमाणे समजा असे तो त्याच्या तोंडाने सांगतो परंतु सांगताना मात्र त्याच्या अंतःकरणातील कानावर हात असतो. धर्म आणि धारिष्ट लोकांना सांगत असतो पण स्वतःच्या उष्ट्या हाताने देखील तो कावळ्याला उडवीत नाही. जो जसे कर्म करत असतो तसे प्रसंगानुसार त्याला ते कर्म आठवत असते. तुकाराम महाराज म्हणतात जो जसे बोलतो त्याप्रमाणे आचरण करतो तो मनुष्य अमोल आहे तसेच अनमोल ही आहे.