241.
भक्तिप्रतिपाळे दीन वो वत्सले । विठ्ठले कृपाळे होसी माये ॥१॥
पडिला विसर माझा काय गुणे । कपाळ हे उणे काय करू ॥२॥
तुका म्हणे माझे जाळूनि संचित । करी वो उचित भेट देई ॥३॥

अर्थ :
भक्ती प्रतिपाळे म्हणजे भक्तांचे रक्षण करणारी विठाबाई तू कृपाळू माऊली आहेस. हे विठ्ठला तुला माझा विसर तरी कसा पडला ? अरे माझे कपाळच फुटके त्याला मी तरी काय करू ? तुकाराम महाराज म्हणतात हे विठ्ठला तू माझे संचित जाळूण तू मला भेट दे हे उचित कर्म तू कर हि माझी विनंती तुझ्या पाशी आहे.