971.
तीर्थांचे जे मूळ व्रतांचे जे फळ । ब्रम्ह ते केवळ पंढरिये ॥१॥
ते आह्मी देखिले आपुल्या नयनी । फिटली पारणी डोळियांची ॥धृपद॥
जीवाचे जीवन सुखाचे शेजार । उभे कटी कर ठेवूनिया ॥२॥
जगाचा जनिता कृपेचा सागर । दीना लोभपार दुष्टा काळ ॥३॥
सुरवरा चिंतनी मुनिवरा ध्यानी । आकार निर्गुणी तोचि असे ॥४॥
तुका म्हणे नाही श्रुती आतुडले । आम्हा सापडले गीती गाता ॥५॥

अर्थ :
सर्व तीर्थांचे व व्रतांचे जे मूळ आहे ते ब्रम्ह हे पंढरपूरला आहे. व ते ब्रम्ह आम्ही आमच्या डोळ्यांनी पहिले व आमच्या डोळ्यांची पारणे फिटले गेले. सर्व जीवाचे जीवन हे आमच्या शेजारी कटी कर ठेऊन विटेवर उभे आहे. आहो तो विश्वाचा निर्माता आहे कृपेचा सागर आहे दिनाचा दयाळ आहे पण दुष्टांचा कर्दनकाळ आहे. त्याचे सर्व देव चिंतन करतात सर्व मुनी त्याचे ध्यान करतात असा तो निर्गुण निराकार आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात जे श्रुतीलाही समजले नाही ते आम्हाला त्याचे गीत गायल्याने साफाडले आहे.