642.
आह्मी गावे तुह्मी कोणी काही न म्हणावे । ऐसे तव आम्हा सांगितले नाही देवे ॥१॥
म्हणा रामराम टाळी वाजवा हाते । नाचा डोला प्रेमे आपुलिया स्वहिते ॥धृपद॥
सहज घडे तया आळस करणे ते काई । अग्नीचे भातुके हात पाळिता का पायी ॥२॥
येथे नाही लाज भक्तीभाव लौकिक । हासे तया घडे ब्रम्हहत्यापातक ॥३॥
जया जैसा भाव निरोपण करावा । येथे नाही चाड ताळविताळ या देवा ॥४॥
सदैव ज्या कथाकाळी घडे श्रवण । तुका म्हणे येर जन्मा आले ते पाषाण ॥५॥

अर्थ :
आम्हीच हरीचे गुण गावे आणि तुम्ही ऐकणाऱ्या श्रोत्यांनी देवाचे नाम न घ्यावे असे काही देवाने सांगितले नाही. म्हणून तुम्ही हि रामराम म्हणा आणि हाताने टाळी वाजवा, तसेच आपल्या स्वहितासाठी प्रेमाने नाचा, डोला. जी गोष्ट सहज होत आहे ती करण्यास आळस काय म्हणून करावा ? हात व पाय हे शेवटी अग्नीच खाऊन घेणार आहे. भक्ती भावात येथे काही लाज धरायची नसते, जो कोणीही हसेल त्याला येथे ब्रम्हहत्येचे पातक लागेल. जसा ज्याचा भाव असेल तसे त्याने निरोपण करावा, देवाला तुमचा गाण्यात ताल बरोबर आहे कि नाही यांची काळजी नसते, तुकाराम महाराज म्हणतात ज्याला नेहमी हरी कथा श्रवण करण्यास मिळते तो खरा भाग्यवान आहे इतर सर्व केवळ दगड म्हणूनच जन्माला आलेले आहेत.