1033.
तान्हे तान्ह प्याली । भूक भुकेने खादली ॥१॥
जेथे ते च नाही जाले । झाडा घेतला विठ्ठले ॥धृपद॥
वास वासनेसी नाही । मन पागुळले पायी ॥२॥
शेष उरला तुका । जीवी जीवा जाला चुका ॥३॥

अर्थ :
या विठ्ठलाच्या कृपेने मला असे झाले की तहानेनेच तहान प्यावून घ्यावी आणि भूकेनेच भूक खावी. तहान व भूक ज्या जीवाचे धर्म आहेत तो जीवच आता जीवत्वदशेने नाहीसा झाला आहे व या सर्वाचा झाडा या विठ्ठलाने केला आहे. आता वासनेला आश्रयच राहीला नाही कारण ज्या मनात वासना राहाते ते मनच आता हरीच्या चरणाच्या ठिकाणी पागुळले आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, “आता माझ्या जीवाचा जीवदशेचा बाद झाला असून मी आता कुठस्थ ब्रम्हरुपाने उरलो आहे. ”