2304.
इहलोकी आम्हा वस्तीचे पेणे । उदासीन तेणे देहभावी ॥१॥
कार्‍यापुरते कारण मारगी । उलंघूनि वेगी जावे स्थळा ॥धृपद॥
सोंगसंपादणी चालवितो वेव्हार । अत्यंतिक आदर नाही गोवा ॥२॥
तुका म्हणे वेच लाविला संचिता । होईल घेता लोभ कोणा ॥३॥

अर्थ :
हे इहलोक म्हणजे पृथ्वी एक मुक्कामाचे ठिकाण आहे आणि आपला मुक्काम संपला की हा देह आपल्याला सोडावा लागणार आहे हे आम्हाला माहीत झाले त्यामुळे आम्ही देहाविषयी उदासीन झालो आहोत. भगवत प्राप्तीचे मुख्य कार्य आमच्या डोळ्यापुढे आहे आणि मनुष्य देह हा एक प्रकारचा भगवत प्राप्ती करण्याचा मार्गच आहे. आणि त्याच्या साह्याने आम्ही लवकरच या स्थळाला उल्लंघून भगवंताच्या नीज स्वरूपापर्यंत जाणार आहोत. जसा नट एखादे सोंगाचे संपादन करतो त्याप्रमाणे मी या भवसागरात व्यवहार चालवीत आहे आणि याची मला असक्ती देखील राहिली नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात स्वतःचे संचित कर्म स्वतः लाच भोगावे लागते यामध्ये कोणी सहभागी होऊ शकत नाही आणि जरी झाले तरी त्याचा कोणालाही लाभ होणार नाही किंवा हानी होणार नाहीहे लक्षात ठेवावे.