3611.
(निर्याणाचे अभंग)
गरुडाचे पायी । ठेवी वेळोवेळा डोई ॥१॥
वेगी आणावा तो हरी । मज दीनाते उद्धरी ॥धृपद॥
पाय लक्ष्मीच्या हाती । म्हणोन येतो काकुलती ॥२॥
तुका म्हणे शेषा । जागे करा हृषीकेशा ॥३॥

अर्थ :
मी गरुडाच्या पायावर वेळोवेळी डोई म्हणजे माझा माथा ठेवीत आहे आणि त्याला विनवणी करीत आहे की, हे गरुडा माझ्यासारख्या दीनाचा उध्दार करण्यासाठी वेगाने तू हरीला आण. हरीचे पाय लक्ष्मी मातेच्या हातातही आहेत ती तिच्या हाताने त्यांची सेवा करत आहे त्यामुळे मी लक्ष्मीमातेलाही काकूळतीला येतो आहे आणि तिलाही विनंती करीत आहे की हरीला माझा उध्दार करण्यासाठी लवकर घेऊन यावे. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे शेषा तुम्ही देखील माझ्या हरीला लवकर उठवा आणि माझा उध्दार करण्यासाठी लवकर माझ्याकडे पाठवा.