1722.
आठवूंचि नेदी आवडी आणीक । भरूनिया लोक तिन्ही राहे ॥१॥
मन धावे तेथे तिचेचि दुभते । संपूर्ण आइते सर्वकाळ ॥धृपद॥
न लगे वोळावी इंद्रिये धावता । ठाव नाही रिता उरो दिला ॥२॥
तुका म्हणे समपाउलाचा खुंट । केला बळकट हालो नेदी ॥३॥

अर्थ :
हा पाडूरंग मला इतर कोणत्याही व्यर्थ गोष्टी आठवू देत नाही व त्याविषयी आवडही निर्माण होऊ देत नाही कारण हा तीन्ही लोकांमध्ये भरुन राहीला आहे. माझे मन जिथे जिथे धावते तिथे तिथे या विठाईचेच प्रेमरुपी दूध मला मिळते व ते संपूर्ण सर्वकाळ आयते मिळते. आता माझ्या इंद्रियांना वळवण्याची गरज मला लागत नाही कारण सर्वत्र ही विठाईच भरुन उरली आहे त्यामुळे कोठेही जावे तेथे विठाईच राहाते मग इंद्रियांना इतर कोणत्याही विषयांकडे वळण्यास गरजच पडत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, “हा विठ्ठल आपले समचरण पाऊल विटेवर ठेवून बळकटपणे उभा आहे व आम्हीही त्याला कधी हलू देणार नाही. ”