2285.
चित्ती धरीन मी पाउले सकुमार । सकळ बिढार संपत्तीचे ॥१॥
कंठी धरिन मी नाम अमृताची वल्ली । होईल राहिली शीतळ तनु ॥धृपद॥
पाहेन श्रीमुख साजिरे सुंदर । सकळा अगर लावण्यांचे ॥२॥
करिन अंगसंग बाळकाचे परी । बैसेन तो वरी नुतरी कडिये ॥३॥
तुका म्हणे हा केला तैसा होय । धरिली मने सोय विठोबाची ॥४॥

अर्थ :
सर्व परमार्थिक संपत्तीचे बिढार असलेले हरीचे सुकुमार पावले मी माझ्या चित्तात धारण केले आहे. मी माझ्या कंठामध्ये अमृतवल्ली प्रमाणे असलेले हरिचे नाम धारण करेल त्यामुळे माझे सर्व अंग शितल होईल. सर्व लावण्याचे उगमस्थान असे हरीचे सुंदर व साजिरे श्रीमुख आहे ते मी पाहिन. मी लहान मुलाप्रमाणे हरीचा अंग संग करेल आणि त्याच्या कडावर बसेन जोपर्यंत मला त्याच्या कडा वरून खाली उतरावेसे वाटत नाही तोपर्यंत त्याच्या कडेवर बसून राहिल. तुकाराम महाराज म्हणतात हा विठोबा आपण त्याला जसे करू तसे तो होतो म्हणूनच तर माझ्या मनाने त्याचा ध्यास धरला आहे.