972.
माझे मनोरथ पावले जै सिद्धी । तई पायी बुद्धी स्थिरावली ॥१॥
समाधान जीव राहिला निश्चळ । गेली हळहळ स्मरण हे ॥धृपद॥
त्रिविध तापाचे जालेसे दहन । सुखावले मन प्रेमसुखे ॥२॥
महालाभ वाचे वसे पांडुरंग । अंगोअंगी संग अखंडित ॥३॥
जीवनाचा जाला ओलावा अंतरी । विश्व विश्वंभरी मावळले ॥४॥
तुका म्हणे माप भरु आले सिगे । धारबोळ गंगे पूर वाहे ॥५॥

अर्थ :
माझे मनोरथ तेंव्हाच सिद्धीला जाईल जेंव्हा माझी बुद्धी हरी चरणी स्थिर होईल. या हरीच्या स्मरणाने माझा जीव समाधान पावला असून निश्चल झाला असून माझी सर्व हळहळ संपली. हरीच्या प्रेम सुखाने माझे मन सुखावले असून त्रिविध तापाचे दहन झाले आहे. पांडुरंग रुपी महालाभ मला झाला व नामरूपाने तो माझ्या जिभेवर वसला व सर्वांगामध्ये तोच अखंडित पणे व्यापून राहिला आहे. माझ्या जीवनाच्या अंतरंगात ओलावा निर्माण होऊन या विश्वाचा विश्वंभर माझ्या अंतरंगात राहिला आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात ज्या प्रमाणे माप भरल्यावर जसे सिग लागते जसे गंगेला अनेक प्रवाह मिळून पूर येतो त्याप्रमाणे माझ्या हरी प्रेमाला पूर आला आहे.