802.
जनी जनार्दन ऐकतो हे मात । कैसा तो वृत्तांत न कळे आम्हा ॥१॥
जन्म जरा मरण कवण भोगी भोग । व्याधि नाना रोग सुखदुःखे ॥धृपद॥
पापपुण्ये शुद्धाशुद्ध आचरणे । ही कोणा कारणे कवणे केली ॥२॥
आम्हा मरण नाश तू तव अविनाश । कैसा हा विश्वास साच मानू ॥३॥
तुका म्हणे तूचि निवडी हा गुढार । दाखवी साचार तेचि मज ॥४॥

अर्थ :
जगात जनार्धन अंर्तबाह्यरूपाने भरला आहे हे आम्ही सर्वानी एकले आहे पण खरे काय ते आम्हाला ठाउक नाही. मग असे अज्ञान असण्याचे कारण काय म्हातारा कोण होतो व मरते कोण ? जन्म मरण सुख दुख ते कोण भोगतो ? पाप पुण्य कर्म शुद्ध अशुद्ध आचरण हे कोणी कोणासाठी केले ? आम्हा जर मरण आहे, मग तू अविनाशी आहे यावर आम्ही विश्वास कसा ठेवावा. तुकाराम महाराज म्हणतात याचे गुढ तूच उलगडावे ते कोडया सारखे आहे आणि खरे तत्वे काय ते आम्हाला दाखवावे.