1734.
आनंदे एकांती प्रेमे वोसंडत । घेऊ अगणित प्रेमसुख ॥१॥
गोप्य धन नये वारा लागो यास । पाहो नेदू वास दुर्जनासी ॥धृपद॥
झणी दृष्टि लागे आवडीच्या रसा । सेवू जिरे तैसा आपणासी ॥२॥
तुका म्हणे हे बहु सकुमार । न साहावे भार वचनाचा ॥३॥

अर्थ :
आम्ही आनंदाने एकातात बसू व अगणित हरीचे सुख आवडीने घेवू. हरीचे प्रेमसुख म्हणजे गुप्तधन आहे आणि याला बाह्य अहंकाराचा वारा देखील लागू देवू नये आणि दुर्जनाला तर हे सुख दिसू सुध्दा देवू नये. हरीच्या प्रेमसुखला कोणाची नजर लागू नये याकरता आपण एकातात जाऊन हे हरीचे प्रेमसुख सेवन करु जेणे करुन याला कोणाचीही दृष्ट लागणार नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, “हे हरीचे प्रेमसुख म्हणजे फार सुकुमार आहे हे असे प्रकारचे आहे किंवा हे तसे प्रकारचे आहे असा वर्णनाचा शाब्दिक भार देखील सहन होत नाही. ”