227.
माझे चित्त तुझे पायी । राहे ऐसे करी काही । धरोनिया बाही । भव हा तारी दातारा ॥१॥
चतुर तू शिरोमणि । गुणलावण्याची खाणी । मुगुट सकळ मणि । धन्य तूचि विठोबा ॥धृपद॥
करी या त्रिमिराचा नाश । उदयो होउनि प्रकाश । तोडी आशापाश । करी वास हृदयी ॥२॥
पाहे गुंतलो नेणता । माझी असो तुम्हा चिंता । तुका ठेवी माथा । पायी आता राखावे ॥३॥

अर्थ :
हे दातारा दयाघना माझे चित्त तुझ्या पायी राहीन असा काही तरी उपाय कर आणि माझे बाही म्हणजे हात धरून हा भवसागर तार. हे नारायण तू चतुर शिरोमणी आहेस व लावण्याची खाण आहेस सर्वाचा मुकुट मनी आहेस हे विठोबा तू धन्य आहेस. तू सर्व तीमिरांचा म्हणजे माझ्या अज्ञान रुपी अंधकाराचा नाश कर व माझ्या हृदयातच प्रकट हो प्रकाशित हो व तेथील आशा पाश तोडून टाकून तू तेथेच म्हणजे माझ्या हृदयात वास कर. तुकाराम महाराज म्हणतात हे देवा मी या प्रपंचात गुंतलो आहे तुम्हाला माझी काळजी घ्यावी लागेल मी तुमच्या चरणावर मस्तक ठेवतो आहे तुम्ही मला तुमच्या चरणाशी आश्रय द्या.