915.
नव्हतियाचा सोस होता । झडो आता पदर ॥१॥
देखणे ते देखियेले । आता भले साक्षित्वे ॥धृपद॥
लाभ कळो आली हानि । राहो दोन्ही निराळी ॥२॥
तुका म्हणे एकाएकी । हा का लोकी पसारा ॥३॥

अर्थ :
खरतर प्रपंच हा नव्हताच पण आता हे देवा त्याचा पदर झाडू दे. जे सद्चीद आंनद मला पाहायचे होते ते मी आता साक्षित्वाने पहिले आहे. हा आंनदाचा लाभ कळून आल्या मुळे आता देवाचे लाभ कळून आले आहे व आता लाभ व हानी या पासून आम्ही वेगळे राहू. तुकाराम महाराज म्हणतात आम्ही एकटेच आहोत मग हा बाह्य पसारा मी लोकांमध्ये का मांडू ?