468.
आम्हा हे कौतुक जगा द्यावी नीत । करावे फजित चुकती ते ॥१॥
कासयाचा बाध एकाच्या निरोपे । काय व्हावे कोपे जगाचिये ॥धृपद॥
अविद्येचा येथे कोठे परिश्रम । रामकृष्णनाम ऐसे बाण ॥२॥
तुका म्हणे येथे खऱ्याचा विकरा । न सरती येरा खोटया परी ॥३॥

अर्थ :
जगाला नीती शिकवावी, जो चुकत असेल त्याला फजित कराव याचंच आम्हाला कौतुक वाटतं, म्हणजे तेच श्रेयस्कर वाटतं. एकाच्या निरोपाने कशाची बाधा होणार आहे ? जगावर कशाला कोपावं ? जिथे रामकृष्ण नामाचे बाण आहेत तिथे अविद्येचा त्रास कसा असेल ? तुकाराम महाराज म्हणतात इथे खर विकलं जातं, इथे खोटं चालणार नाही.