1182.
उशीर का केला । कृपाळुवा जी विठ्ठला ॥१॥
मज दिले कोणा हाती । काय मानिली निश्चिंती ॥धृपद॥
कोठवरी धरू धीर । आता मन करू स्थिर ॥२॥
तुका म्हणे जीव । ऐसी भाकितसे कीव ॥३॥

अर्थ :
हे कृपाळू विठ्ठला मला भेटण्या विषयी तुम्ही इतका उशीर का केलास मला कोणाच्या तरी हाती स्वाधीन करून तुम्ही निश्चिंत झाला आहात काय ? मी कोठ पर्यंत धीर धरू आणि माझे मन तरी कुठपर्यंत स्थिर करू. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा आता माझा जीव काकुळतीला येऊन तुमची करुणा भाकत आहे.