1836.
कवतुकवाणे । बोलो बोबड्या वचने ॥१॥
हे तो नसावे अंतरी । आम्हा धरायाचे दुरी ॥धृपद॥
स्तुति तैसी निंदा । माना समचि गोविंदा ॥२॥
तुका म्हणे बोले । मज तुह्मी शिकविले ॥३॥

अर्थ :
देवा, मी तुमच्याशी कौतुकाने व बोबड्या शब्दाने बोलत आहे. तरी माझ्यावर रागावून मला पायापासून दूर करण्याचे तुमच्या मनात येऊ देऊ नये ; हीच माझी विनंती आहे. गोविंदा, माझ्या बोलण्यात स्तुती अथवा निंदा जरी घडली, तरी ती तुम्ही सारखीच माना. तुकाराम महाराज म्हणतात, देवा, मी तरी आपल्या पदरचे कोठे बोलतो ! तुम्ही जसे शिकविले तसे मी बोलत आहे.