807.
वीर विठ्ठलाचे गाढे । कळिकाळ पाया पडे ॥१॥
करिती घोष जयजयकार । जळती दोषाचे डोंगर ॥धृपद॥
क्षमा दया शांति । बाण अभंग हे हाती ॥२॥
तुका म्हणे बळी । तेचि एक भू मंडळी ॥३॥

अर्थ :
विठ्ठलाचे सेवक हे वीर आहेत त्यामुळे कळी काळ त्यांच्या पाया पडतो. ते नेहमी विठ्ठल नामाचा घोष करतात त्यामुळे त्याचे दोषाचे डोंगर जाळून जातात. दया क्षमा शांती नामक अभंग म्हणजे न भंगणारे बाण त्या सेवकांच्या हाती कायम असतात. तुकाराम महाराज म्हणतात या संपूर्ण पृथ्वीवर तेच खरे बलाढ्य व बलवान आहे.