2469.
चित्ताचे बांधले जवळी ते वसे । प्रकाशी प्रकाशे सर्वकाळ ॥१॥
अंतरी वसावी उत्तम ते भेटी । होऊ काही तुटी न सके चि ॥धृपद॥
ब्रम्हांड कवळे आठवणेसाठी । धरावा तो पोटी वाव बरा ॥२॥
तुका म्हणे लाभ घरिचिया घरी । प्रेमतंतु दोरी न तुटता ॥३॥

अर्थ :
ज्या गोष्टी आपल्या चित्तामध्ये बांधलेल्या असतात त्या जरी दूर असल्या तरी आपल्या जवळच वसतात आठवण रुपी प्रकाशाने ते सर्व काळ प्रकाशितच रहात असतात. अंतरंगामध्ये एखाद्या गोष्टीची भेट होणेच उत्तम आहे कारण अंतरंगात झालेली भेट याविषयी वियोग कधीही होणे शक्य नाही. ब्रम्हांडाची आठवण जर केली तर ते ब्रह्मांड देखील आपल्या पोटात साठवले जाते परंतु त्याविषयी आपल्या चित्ता मध्ये वाव देणे गरजेचे आहे तरच ते ब्रह्मांड आपल्या पोटात साठवले जाते. तुकाराम महाराज म्हणतात एखाद्या गोष्टीविषयी प्रेम तंतू दोरी जर तुटू दिले नाही तर आपल्याला त्या गोष्टीचा लाभ घरी बसल्या बसल्या होतो त्याप्रमाणे देवा विषयी आपण प्रेम तंतू दोरी टिकून ठेवली तर देवाचा लाभ आपल्याला घरी बसल्या बसल्या होतो.